nomingoo

Ай...
Үүсэл хийгээд мөхөл нь
Өмнийн наран ,өрнийн саран адил гэвээс
Өгүүлж ирэх мэдэрхүй
Өөрт тохиох мэдрэмж нь тэр Кришнагийнх юм уу ?
Ай ....
Цэцэг дэлгэрэх хавар, цасан будрах өвөл нь
Ертөнцын насан гэвээс
Цэнгэл хийгээд зовлон
Цээж боох мэдэрхүй нь тэр Кришнагийнх юм уу ?
Ай ...
Алтан торонд орсон шувуухай гэвээс сүнсээ
Алган завсараар урсах усан  уу амь минь
Сүүдэр татсан дэлхийн өнгө нь гэвээс мэдрэмжээ
Шүүдэр мэт уурших дусаал нь юм уу амьдрал минь
Амьд оршнолуудын нөлөөлд наран тойрогт эргэхгүй
Ахуй чамаас салаад би нарны туяа болмоор байна
Зовлон хураасан бүхэн дээр нэгэн цагт тусаад
Зоргоор амьдралын хүлээсийг өөрийн биеээр тасдмаар байна
Ертөнцын бүх юмс хуурамч гэж үзвээс
Ердөө л цэцэг болоод би хөлийг чинь үнсэж ургамаар байна
Байхгүй байгаагийн хоорондох бардам эрчим болоод
Байлгал эхийнхээ хэвлийд мянган жил цогшмоор байна
Ухаанаас ирдэг зовлонд махан биеээ идүүлж
Ухамсараар гарах шуналд сүнсэн биеээ худалдаад
Чин бишрэл үгүй зуурдад хязгаарлуулж байхаар
Чиний нэгэн  болоод би үүлсийн зүгт нүүмээр байна .
Мэдрэхүйн гэмээ цайруулж наран мэт гэрэлтээд
Мэдэхгүйн гайгаас ангижирч саран адил туяараад
Агаар , ус ,газар, шороо
Ай би бүгдэд нь хувирмаар байна ... Кришна , Кришна

Уйлаад л уйлаад л баймаар
Бүүдгэр манан мэт бие сэмрэн урстал
Уйлаад л баймаар

Бүрэнхийд уусан оршихгүй болтолоо
Уйлаад л баймаар

Садар хорвоогийн нүглийг харахгүй
Уйлаад л баймаар

Сарних ,сарнихгүйн тойрогт
Дахин эргэхгүй тоосонцор болтолоо
Уйлаад л баймаар

Гэрлэн бие унтран унтартал
Уй эгүүлж

Гэзгээн задлаад аниргүй болтолоо
Буйд дарлуулж

Эмтэрсэн бие хөрс тэврэхүйд
Ертөнцөөс ангижраад
Элэгээдэхийн орчлонд хөсөр хаягдахуйд
Тэнгэрт ниснэ

Уучлалаар тэгэхэд жигүүр хийж би од болно
Уйг мартаад ,буйгаас салаад би нулимс  болно

Бороо шивэрхэд , цас ороход
Болохгүй газар байгаагаан би мэдэрдэг
Болзоо, цэцэг ,залуусын тухай ярихад
Би лаа шиг асавч тос шиг хайлж буйгаан ойлгодог
Нүдээ надруу доогтой ирмээд
Нүүгээд явчихсан өдрүүдийн хойноос
Догдлолоо нуун санаа алдаад
Доогтой амьдралаар нулимстай амьдрах
Хэцүү ............

         *            *            *
Хаанаас ирсэн ,хаашаа явах
Харанхуйд дурлах ,түүнээс айх
Гэрэлд шунах ,эрвээхэй шиг шатах
Гэгээрүү тэмүүлэх , харанхуйд унах
Зугтаах юмсан амьдралаас .........

      Цөхрөлийн энгээр уруул хатаж
Сэтгэлийн халуунаар зүрхэн уйлна

Халуухан үдшүүд гундсан бүсгүйг
Холуурхан тойроод тэрүүхэнээр шингэнэ

Сар шиг ганцаардаж хайрыг бэдэрэвч
Салхи шиг хийсэж сэтгэлээ нүүлгэвч
Сархад шиг агсарч үгээн задгайлавч
Шаналал тачаал хоёртойгоо л үлдэх

Алган завсараар урсаад
Аньсган цавчилтаар үхэх
.....Сэтгэлүүд минь ээ....
Зүрхэн гунигаар цасан шуураад
Энд өвөл болж байна
Зүүдэн хэлт мэдрэмжүүд сэрээд
Энд гайхамшиг болж байна ......

Нэг их сайхан шүлэг бичие гэж бодовч санаанаас нэг ч үг гарахгүй
тийм  өдөр  тэнгэсийн  манан  газарт буугаад амьсгалаар    дүүрэн
нойтон хүйтэн агаар уушиганд сорогдон  орж байгаа мэт мэдрэмж
төрөх ....Агнуурын тэнгэсийн дээгүүр дүүлэн нисэх тэнүүлч саарал
цахлайг би багадаа  хамгийн  гоё  шувуу  гэж  боддог  байж  билээ
Харин одоо юуг сайхан ба юуг муухай гэх мэдрэмж алдагджээ ..........

Би өнгө зүсээ өмнийн саранд өгөөд
Өчигдөр мэт чиний өмнө чичрэн суухуй
Би үг яриагаа чиний өмнө цэгнээд
Үүлс мэт сарниж сар мэт гэрэлтэхийг хүсэхүй
Би сансарт нисэж буй мэт жингүйдэж
Би саранд хайруулж буй мэт даарахуй
Би сарнай мэт үнэр анхилуун болоод
Би салхи мэт барьцгүй болохыг хүсэхүй
Чи хэн юм бэ ? ................................
Би өвлөөр навчсын нислэг хийж
Өндөрт гараад ганцаардлын зовлонг ойлгоно
Би үнэ цэнээ алдаж
Өвөр нэвт гуниг задгай асгархийг мэдэрнэ
Би дэлгэрч гандахын тойрогт сулдаж унах эгшиг мэт
Би дэндүү давчуу орчлонд ороогдож унах үг мэт
Би өөрөөсөө зугтана .................
Би гунигт зүрхнээ лянхуа ургуулж
Гоо үгсээр өдөр бүр тордоод
Зэрэглээ мэт чиний хөлд
Зулж өгөхийг үнэхээр хүсэх
Яагаад яагаад яагаад .......................

Очиж үзээгүй нуурын давалгаа
Орой чихэнд сонсогдоно
Одноос ургасан гоёмсог цэцгээс
Оч бутран үүдэнд унана 
Үүнд л дурлан би амьд явдаг
Өнөөдөрт шингэдэг
Өөр юу ч хэрэггүй ээ
        Ододын үзэсгэлэнгээс өөр ....
Бодож ч байгаагүй шувуудын далавчнаас
Гэрэл цацрана
Бодлоос ургасан моддын мөчирөөс
Сүрчиг үнэртэнэ
Харанхуйг сүлсэн нарны хэлтэрхий
Дээвэрт хоноод
Хаа нэгтэйгээс наран мандахад
Өглөөд уусна
Ийм л болхоор би шүлэг бичдэг
Ид шидэнд итгэдэг
Энэнээс өөр юу ч хэрэггүй ээ.....
         Ид шидээс өөр ....

Тэр цагаан
Тэнэглэл минь улаан
Тэвчишгүй халуун
Тэмдэг нэр шиг нялуун
Галзуурал минь нойтон
Ганцаардал нь хүйтэн
Гачлаантай нь .........

Санаад л санаад л санаад л байх тэр учрал
Санаад л санаад л санаад л байх тэр залуу
Санаанаас ердөө ч гарахгүй тэр үнэр
Саяхан мэт бодогдоод байх тэр дурсамж
Санаад л санаад л байх өнгөрсөн

Галзуу хурд хиймэл уул
Ганцхан чи бас би л мэдэх нууцууд
Гайхмаар тачаал шидэт үнсэлт
Ганцаардал мэт галзуурал мэт чиний бүх юм
Санаад л санаад л байх

Чиний надад зааж өгсөн озолт
Миний чинийх болохыг хүсэх сэрэхүй
Ханан дээрх дүрс харанхуйд шунан дурлах бид
Хагацахгүй мэт өнгөрөөсөн шөнүүд өдрүүд
Санаад л байх санаад л байх

                                      Э.Б-д
Зүрхээс минь үнсэлтийн хээ арилж
Гарнаас хь алганы хээ арчигдах үед
Том улаан наран тархинд жаргана
Жаран дамнаж үл чадах амьдрал минь төгсөнө
Амь тасалж ургасан цусан улаан цэцэгс
Амьсгалаар минь дутах ч
Гашуудалд хатуужин дэлгэрнэ .....
Үүнийг л амьдрах гэх .........

Шүүрс алдалтын анир шунал тачаал сэрээхүй
Шүлэнгтэж дурласан ахуй үнэн бүгдийг хаана
Ертөнцийн гүнрүү өнгийх их хүслийг бөхөөж
Ердийн эгэл амьдрал балчиг намагтаа татна
Дүүлэн нисэх салхийг хотын амьсгал хаана
Дүүрэн амьсгаа авч чадахгүйн ээ... умрын хөх салхи минь...

..Сэтгэлээ,
.....Хүслээ ,
........Хүлээлтээ
...........Мөрөөдөлөө тийшээ
Тэнгэрлүү явуулчихаад .
Энд энгэр задгай ,
Энэлэн байхад
Аманд орсон шүлэг нь нэгэн шад дутуу
........тэр нь хайрын шад
Аньсганд торсон нулимс нь нэгэн дусаал дутуу
........тэр нь ухаарлын дусал
Авир хатуу өнгөнд нь нэгэн будаг дутуу
.........тэр нь ....................
Ай энэ ертөнцийн юм бүхэн дутуу ажээ
Тэнгэрт тэнд хүсэл хүлээлт өөр юу байгаа бол ....

Нүдээ нээ  амраг минь цасан бударч байна
Нүцгэн уруулд чинь бүжин буухдаа бороо болж байна
Ай даа яг одоо л энэ гайхамшигийг магтахгүй бол
Амраг минь ...Цасан ....Бороо болохоо болчихно шүү
Нүцгэн модод навчисаа гөвөөд
Алсад үрээ үдсэн эх шиг уйтай байна
Нөмөрсөн тэрлэг жиндээд
Хөнгөн гуниг асгарч байна
Гунигаа гөвсөн цасан бороо болохдоо инээж байна
Гудамжаар явах хүмүүс тэдний зовлонгоор шаналж байна
Амраг нүдээ нээ
Алга мөр уруул дээр чинь
Алгуурхан будрах  цасыг хар ...............
Зүгээр энэ бүх гайхамшигийг хараач

Чамайг харахаар нисчихмээр санагддаг
Ододруу тэнгэрлүү огт өөрөө мэдэхгүй газарлуу
Нисмээр санагддаг
Чамайг харахаар би өөрөө өөртэйгээ зөрчилдөж
Чанга дуугаар уйлмаар эсвэл өөрийгөө үзэн ядмаар болдог
Үзэн ядмаар болдог ...............
Чамайг харахаар би хэн ч биш болдог
Дуу гарахгүй сэтгэл зовниж саарал мананд уусмаар санагддаг
Чамайг харахаар айдас эсвэл утгагүй баяр мэдрэгдэж
Амар амгалан байдал минь сандрал түгшүүрээр солигддог
Чамайг харахаар би ,би биш болж
Чамайг харахаар би өөрийгөө байгааг мартаж
Чамайг харахаар би өөртэйгээ зөрчилдэж
Чамайг харахаар би манан болохыг хүсдэг
ХАРИН
Намайг харахаараа чи яадаг вэ ?

Байгалийн бусаар унасандаа гомдсон навч уйлж байхад
Бяцхан үр минь тэдний зовлонгоор өөрийгөө гоён инээд алдана

Зөөлөн хайлан, зүрхэнээ эргэн
Зүгээр л уучлал сэтгэлд тунарна
Гунисан зүрхэн өвлийн үлгэрийг
Цасан ширхэгт аяархан шивнэнэ .....
Асгарсан бодол цасанд дайгдан
Түрэмгий хаврын замыг засавч
Ахиад хавар ирэхгүй .......
Ай ... яасан гунигтай ......
Цөхөрсөн дэлхийг хүйтэн залгиж
Цөнгөө түрэхгүй гол ,ус гунина
Сэрэхүйн баярт ахин автахгүй
Сэмэрч гүйцсэн үүлс уйлна .......
Зөөлөн хайлан зүрхнээ эргэн
Зүгээр л уучлал цасан шиг будрана
Бударсан цасан халуухан зүрхэнээ
Буун уйлахдаа шаналалаа нууна...
Газрын судал судсаар гүйж
Галын амьсгал гэнэнийг баясгавч
Орчлонд хавар ч намар ч
Огтоос дахиад ирэхгүй ..............гунигтай

Тэнгэрийн гунигаар газар уйлдаг
Тэнд яагаад очих тийм дуртайгаа би мэддэггүй
Улигт сарны гэрлийг ширтэн
Уйтгарлан суух гэж дурладагаан ойлгодоггүй

Ариг саарал манан бууж
Нөмгөн хөнжилд шурган наадхад
Ахиад намрын мод шиг нүцгэрч
Тэнгэр өөд тэмүүлэн ургамаар
Тэнд тэнгэрийн гунигаар уйлж
Тэнд газрын гунигаар шүлэглэмээр